عاشقم سوخته ام حال دلم میدانی

عاشقم، سوخته ام، حال دلم می دانی

دیده و جان و دلم باخته ام، یار گلم می دانی

شب هجران تو اشک به بر می ریزم

اشک ریزان چو شمع سحرم می دانی

تا برفتی ز برم شام سیه شد سحرم

شب به پایان نرسید خون جگرم می دانی

فصل پاییز و خزان شد چو برفتی گل من

برگ ریزان خزان شد دلم میدانی

بوی خوشبوی دو زلفت بدادم نرسید

من که با اشک ترم زلف ترا شانه زدم میدانی

تیر مژگان دو چشمت پر جفا کُشت مرا

تیر مژگان تو با خوندل افراشته ام می دانی

شمع و پروانه بیارید که یارم فرمود

خال پروانه شبی من به لبت کاشته ام می دانی

صالح از آتش غم جان و دلش سوخته است

من که خاکستر دل در ره تو ریخته ام می دانی

شاعر صالح سید یوسفی از کتاب عاشقم سوخته ام
ج